Justus von Liebig

Op de Maximiliansplatz in München staat een standbeeld van Justus von Liebig, een van de invloedrijkste chemici van de negentiende eeuw. Je kijkt er naar de man die het laboratorium tot leslokaal maakte en de scheikunde naar de landbouw bracht.

Liebig werd in 1803 in Darmstadt geboren en kwam via het verf- en pigmentbedrijf van zijn vader vroeg met chemie in aanraking. Zijn loopbaan voerde hem van Erlangen naar Parijs, waar hij samenwerkte met de vermaarde chemicus Joseph Gay-Lussac. Met Friedrich Wöhler onderzocht hij fulminaten en ontdekte zo de isomerie, een begrip dat de moderne chemie zou vormgeven. In 1824 kreeg hij een hoogleraarspost in Gießen en opende er het eerste onderwijslaboratorium, waar studenten voor het eerst mochten experimenteren. Vanaf 1852 doceerde hij in München, tot aan zijn dood in 1873. Zijn theorieën over plantenvoeding legden de basis voor de kunstmestindustrie, al werden sommige later bijgesteld.

Ook de voedingschemie trok zijn aandacht: Liebig prijste vleesextract aan als voedzaam, maar die stelling hield wetenschappelijk geen stand. Zijn graf ligt op de Alter Südfriedhof, met een monument dat zijn verdiensten voor de wetenschap eert. En zijn minst verwachte nalatenschap vind je misschien wel in je keukenkastje: het bouillonblokje.