Große Grotte

Große Grotte znajduje się w ogrodach zamku w Heidelbergu i należy do założenia Hortus Palatinus. Ta sztuczna grota powstała jako część renesansowego ogrodu tarasowego, planowanego dla elektora Fryderyka V. Jej portal zdobią boniowane występy murów, a filary bramy opierają się na rzeźbach kucającego dzika i niedźwiedzia. Nad nimi stoją dwa jelenie. W otwartym przyczółku znajdował się niegdyś leżący lew oraz inne figury zwierząt, między innymi wilk, małpa, kozica i lis.

Wnętrze pokrywały kamienie, muszle i korale, tworząc scenografię przypominającą naturalną jaskinię. Otwór w sklepieniu wpuszczał światło dzienne na skalisty stok, po którym spływała woda. Przejście prowadziło do zespołu fontann, ukrytych dysz i urządzeń napędzanych wodą, które poruszały się lub wydawały dźwięki. Przed wejściem zachowała się piaskowcowa rzeźba Ojca Renu, przedstawiająca boga tej rzeki. Po przerwaniu prac nad ogrodem wiele rzeźb przeniesiono do Mannheim i Schwetzingen, a z pierwotnego Hortus Palatinus pozostały tylko fragmenty. Właśnie Ojciec Ren, stojący przed grotą, najpełniej przypomina o dawnym połączeniu architektury, rzeźby i wodnej techniki.