Große Grotte

De Große Grotte ligt in de tuinen van het kasteel van Heidelberg, op de terrassen van de vroegzeventiende-eeuwse Hortus Palatinus. Je ziet er een kunstmatige grot met een portaal, bandrustica en dierfiguren aan de ingang. De binnenruimte kreeg versieringen van stenen, schelpen en koralen, waardoor een natuurlijk ogende grot ontstond. Een opening in het plafond liet daglicht binnen.

Salomon de Caus ontwierp de tuin tussen 1616 en 1619 voor keurvorst Frederik V. De grot vormde de toegang tot waterspelen met verborgen stralen en door water aangedreven bewegende of klinkende apparaten. Een bron stroomde langs een rotsachtige helling naar beneden, in een decor dat aan Moorse fonteinen herinnerde. Het grotere geheel omvatte ook siertuinen, doolhoven, paviljoens en exotische planten.

Veel oorspronkelijke beelden verdwenen nadat de aanleg werd stilgelegd en sculpturen naar Mannheim en Schwetzingen verhuisden. Voor de ingang staat nog altijd een groot zandstenen beeld van Vader Rijn. Boven het portaal stonden ooit een liggende leeuw, een wolf, een aap, een gems, een vos en twee herten, maar die figuren zijn verdwenen. De grot is rolstoeltoegankelijk en bewaart zo een tastbaar fragment van de vroegere tuin.