Votivkirche

Votivkirche, Avusturya'nın Viyana kentinde, Ringstraße'nin ilk yapılarından biri olarak yükselen neogotik bir kilisedir. Hikâyesi 1853'te başlar: İmparator Franz Joseph eski şehir surlarının yanında yürüyüşteyken János Libényi ona arkadan bıçakla saldırır. İmparatorun sert, altın işlemeli yakası bıçağı saptırır ve yanındaki O'Donnell ile sivil doktor Joseph Ettenreich saldırganı yere indirir. Kardeşi Arşidük Ferdinand Maximilian, Tanrı'ya şükran borcu olarak bir adak kilisesi kampanyası başlatır ve bağışlar imparatorluğun her yanından akar. 1854'teki mimari yarışmayı henüz 26 yaşındaki Heinrich von Ferstel kazanır. Yapım 1856'da başlar, 26 yıl sürer ve kilise 1879'da imparatorla Elisabeth'in gümüş düğün yıldönümünde kutsanır.

Yaklaşırken sizi iki ince kule, üç sivri portal ve ortadaki kapının üstünde açılan bir gül pencere karşılar. İçeride orta nefe iki yan nef eşlik eder ve transept, ana mekânla aynı yüksekliğe ulaşır. Altı alabaster sütunun taşıdığı mermer ana sunak, altın kaplama retablıyla ve cam mozaik işlemeleriyle göze çarpar. Roma'daki İtalyan gotik kiliselerinden esinlenen siboryum, dört kırmızı granit sütuna oturur. Bakire Meryem'i gösteren mozaik, Papa IX. Pius'un hediyesidir. Gövde, Stephansdom'da kullanılan türden beyaz kumtaşından oluşur ve hava kirliliği ile asit yağmuruna karşı sürekli bakım ister. Desenli çatı kiremitleri yüzünden ziyaretçiler bazen iki kiliseyi birbirine karıştırır, oysa aralarında yedi yüzyıldan fazla zaman vardır. İkinci Dünya Savaşı'nda ağır hasar gören yapı, sonrasında kapsamlı bir onarımdan geçer. Savaşta kaybedilen imparator penceresinin yerini, 1964'te restore edilen daha dinsel bir kompozisyon alır.

Kilise, Viyana Üniversitesi'nin ana binasına yakın Votivpark'ın ortasında durur ve yükseltilmiş org galerisinde tarihi başyapıtlar sergileyen bir müzeye ev sahipliği yapar. Vaaz kürsüsünün altında ise genç yaşta yarışmayı kazanan mimarın portresi yer alır: Stephansdom geleneğine yapılmış küçük bir gönderme.