Römische Ruine

Viyana'da Schönbrunn Sarayı'nın bahçelerinde, ağaçlarla kaplı yamacın eteğinde bir harabe yükselir: Römische Ruine. Johann Ferdinand Hetzendorf von Hohenberg'in tasarladığı bu yapay harabe 1778'de tamamlandı ve önce Kartaca Harabesi diye anılıyordu. Yapay harabe modası on sekizinci yüzyılın ortalarından önce İngiltere'de başladı, Viyana'ya ise birkaç on yıl sonra ulaştı. Bu örnek, manzara içine bilerek yerleştirilmiş resimsel bir bahçe öğesi olarak tasarlandı.

Hohenberg yapıyı sıfırdan kurdu ama gözü Vespasian ile Titus'un antik Roma tapınağında oldu. Tapınağın kalıntıları Giovanni Battista Piranesi'nin 1756 civarındaki gravürüyle kayda geçmişti ve mimar ilhamını o baskıdan aldı. Topluluğun merkezinde, dev bir yarım daire kemerle çevrilen dikdörtgen bir havuz duruyor. Kemerin parçalanmış kirişliği ve frizi, Roma modellerini izleyen kurban araçları kabartmalarıyla bezenmiş. Dik açıyla dışa uzanan yan duvarlar, toprağa ağır ağır gömülen antik bir binanın kalıntısı izlenimi veriyor. Bu yüzeylerde klasikçi figürler ve büstler de boy gösteriyor. Sütunlardan kabartmalara kadar her mimari öğe saray mimarının gözetiminde üretildi, parktaki Gloriette'den farklı olarak. Taş süslemeleri Beyer, Henrici ve Franz Zächerle'nin elinden çıktı. Çevredeki dekoratif taş dizilimlerinde Neugebäude Sarayı'ndan gelme taşlar kullanıldı, ama ana bina bu taşlardan kurulmadı. Havuza baktığınızda, Wilhelm Beyer'in Sterzinger mermerinden yonttuğu Tuna ve Enns nehir tanrılarını görürsünüz.

Kemerin hemen arkasında yükselen orman yolu, ilk yıllarında kaskat gibi teraslanmıştı. Bu yol, üç başlı bekçi köpeği Cerberus'la boğuşan Herkül'ün heykeline tırmanır. Çevresinde kişileştirilmiş kötülükler dizilir, dibindeyse çok başlı su yılanı Hydra uzanır. İlk adı bir işaretti: Roma'nın Kartaca üzerindeki zaferine yapılmış bir gönderme. Yüzyıllarca burayı yöneten Habsburglar kendilerini Roma İmparatorluğu'nun meşru varisleri sayıyordu. Harabe de bu hanedan iddiasını taşa işleyen bir anıt işlevi görüyordu. Ferdinand Georg Waldmüller bu manzarayı 1832'de tuvale taşıdı.