Palazzo della Gran Guardia

Palazzo della Gran Guardia shfaq fasadën e tij të gjatë në Piazza Bra, sheshin më të madh të Veronës. Masat e tij u menduan që ta balanconin Arenën e Veronës, amfiteatrin romak aty afër. Sot pallati pret ekspozita e konferenca, është plotësisht pa barrierash, dhe gjallëria i vjen nga kafenet, restorantet e dyqanet përreth.

Në 1609 Giovanni Mocenigo, kapiteni i Veronës, kërkoi lejen e dogës së Venedikut për të ngritur një strehë ushtarake. Trupat do të mblidheshin aty në mot të keq, me murin e qytetit si një nga anët. Miratimi erdhi brenda vitit, dhe fondet e para nga Venediku mbërritën në fillim të 1610. Në 1614 paratë mbaruan dhe punimet u ndaluan. Në 1639 u kërkua pa sukses të mbaheshin dhjetë mijë dukate nga taksat ndaj Venedikut. Kështu pallati mbeti i papërfunduar për gati dy shekuj. Në 1808 pasuria iu dha qytetit, me detyrimin e përfundimit brenda tre vjetësh si seli e administratës. Inxhinieri Giuseppe Barbieri mori përsipër, por punimet rifilluan vetëm në qershor të vitit 1819, kur Verona ishte tashmë nën sundimin austriak. Në këtë fazë u mbarua kati kryesor dhe u shtua shkalla monumentale. Lufta e Parë e Pavarësisë Italiane e ndaloi punën në 1848, me trupat austriake brenda pallatit. Pas largimit të tyre, pranimi përfundimtar erdhi në maj të vitit 1853. Autorësia vetë ngjalli diskutime: disa mendonin te Michele Sanmicheli, i vdekur shumë kohë para fillimit të punimeve. Projekti i takon Domenico Curtonit, i ndikuar nga Sanmicheli përmes kushëririt të vet Bernardino Brugnoli, por me idetë e veta.

Në katin e tokës një lozhë prej 86 metrash shtrihet me trembëdhjetë harqe mbi shtylla të forta guri. Kati kryesor hapet me pesëmbëdhjetë dritare të mëdha mes çifte kolonash, dhe ato pesë qendrore janë harkore e më të mëdha. Shumë prej gurëve që i mbajnë harqet erdhën vetë nga Arena.