Zeiler Käppele

Na szczycie Kapellenbergu, nad miasteczkiem Zeil, stoi niewielki kościół pielgrzymkowy o dwóch wieżach, które wyrastają wysoko ponad dolinę. Fasada powtarza rytm wielkich katedr, choć sama świątynia jest kameralna: mały ośrodek modlitwy w wielkiej szacie. Wzgórze opada stromo z trzech stron, a z ołtarza polowego rozpościera się panorama, w której dają się odczytać grzbiety Steigerwaldu na północy, rozległy kierunek ku Rhön na wschodzie i połyskująca dolina Menu u stóp.

Miejsce urosło warstwami. Na początku osiemnastego wieku pielgrzymi schodzili się pod drewniany krzyż na szczycie, a w 1727 roku radca Johann Wernhammer ufundował tu małą kaplicę Maryi Wspomożycielki. Dzisiejszy kształt sanktuarium maryjnego, z grotą wzorowaną na Lourdes, powstał między 1894 a 1897 rokiem, a kolejne remonty w dwudziestym wieku pozwoliły zachować ten charakter. Pod świętymi kamieniami leżą jeszcze starsze dzieje: na wzgórzu stało niegdyś średniowieczne castrum Cilanum, stara zeilska warownia, i choć zniknęła ona już pod koniec szesnastego wieku, fundamenty wież i sklepienia piwnic odsłonięte podczas prac budowlanych potwierdzają jej dawne rozmiary.

Do kościoła można dojechać niemal pod samą ścianę i zaparkować obok, albo podejść pieszo stromą drogą krzyżową z czternastoma stacjami, która prowadzi ze starego miasta. Na szczycie spotykają się pielgrzymi modlący się przy grocie, pary wybierające tu ślub i ludzie, którzy po prostu chcą stać nad doliną. Zatrzymaj się przed wyjściem i spójrz na dwie wieże na tle nieba: niewielkie, ludzkiej skali, od pokoleń czuwające nad Menem.