КЧ-4

КЧ-4 (CH-4) stoi w Muzeum Kolejnictwa w Taszkencie jako przykład radzieckiego parowozu wąskotorowego. Zachowany egzemplarz nosi numer CH-4.228 i łączy Uzbekistan z historią kolei przemysłowych oraz regionalnych.

Lokomotywy tej klasy budowano w latach 1949–1952 w zakładach Škoda w Pilźnie. Konstrukcja wywodziła się z typu P24 opracowanego przez kolomneńskie zakłady lokomotyw w Rosji. Powstało 420 maszyn, oznaczonych numerami od CH-4.001 do CH-4.420. Trójosiowy tender na wodę i paliwo produkowały zakłady Klementa Gottwalda w Brnie. Podobne lokomotywy jeździły w Polsce jako KP-4, na Węgrzech jako KB4, w Finlandii jako PT-4, a w Rosji jako Bp. Ulepszenia techniczne odpowiadały powojennym potrzebom transportu na liniach, gdzie standardowy rozstaw torów się nie sprawdzał.

Szczególnie ciekawy los spotkał CH-4.332, który po wycofaniu służył pociągom turystycznym na Łotwie. Po renowacji otrzymał tam przydomek Marisa i pracował także na linii Gulbene–Alūksne. Przy taszkienckim eksponacie warto zwrócić uwagę na skalę urządzenia, stworzonego do przewozu ludzi oraz ładunków po wąskich torach.