watertoren Utrecht Lauwerhof

Hollanda'nın Utrecht kentinin merkezinde, Lauwerhof su kulesi 39 metre yükseliyor. Şehrin su şirketi, kentin ilk su kulesini 1895'te, müdürü P.E. Rijk'ın arka bahçesine diktirmeye başladı. Neo-Rönesans tasarımını şirket mimarı L.C. Dumont çizdi, inşaatı Gouda'lı müteahhit Dessing üstlendi.

Kulenin hikâyesi, 19. yüzyıl Utrecht'inin su sorunuyla başlar. O çağda halk, içme suyunu pompalardan, kuyulardan ve kanallardan karşılıyordu. Kanallar aynı zamanda lağım taşıdığından, kolera salgınları kenti defalarca sarsıyordu. İngiliz doktor John Snow'un çalışmaları, kirli su ile hastalık arasındaki bağı ortaya koydu. Böylece başlayan sağlık devriminin bir parçası olarak kent, 1855'te Hollanda'nın ilk Sağlık Komisyonu'nu kurdu. Borulu su ancak 1883'te, yaklaşık 15 kilometre ötedeki Soestduinen'den kente ulaştı. İşletmeyi Compagnie des Eaux d'Utrecht yürüttü ve şirket sonradan Utrechtsche Waterleiding Maatschappij, kısaca UWM, adını aldı. 50 metrelik yükseklik farkı ve buharlı pompa istasyonu, şebekenin basıncını ayakta tutuyordu. Kullanıcılar çoğaldıkça bu dengeyi korumak zorlaştı ve UWM, tam merkeze bir kule dikmeye karar verdi. İnşaat 46.800 gulden mal oldu, Intze IM tipindeki rezervuarı ise Alman firması F.A. Neumann üretti.

Kule 1983'e kadar görevde kaldı, içindeki hazne ise 2010'a dek yedek olarak bekledi. Yirmi beş yılı aşan bir süre bu kule, Hollanda'da içme suyunun geçmişini, bugününü ve geleceğini anlatan su müzesi Waterleidingmuseum'a ev sahipliği yaptı. Müze, ana sponsoru Vitens desteğini çekince 2010'un sonunda kapandı. Müzenin koleksiyonu sonradan Arnhem kentindeki Nederlands Watermuseum ile birleşti. Vitens kuleyi 2016'da sattı ve bina Caron gayrimenkul şirketine geçti. Yeni sahipler, özgün öğelerinin çoğunu koruyarak binayı üç stüdyo daireye dönüştürdü. Zemin kat ise toplantı ve eğitim oturumlarına açık. Yapı ayrıca rijksmonument, yani ulusal anıt statüsü taşıyor. 30 metre yükseklikte duran rezervuar, 1.500 metreküplük hacmiyle türünün Hollanda'daki en büyüğü.