Chapelle des Pénitents noirs

In het historische centrum van Menton staat de Chapelle des Pénitents noirs, een kerk die begon als kapucijnenklooster. In 1615 legden vorst Honoré II Grimaldi en Laurent de Brindes, generaal der kapucijnen van de provincie Genua, de eerste steen. Drie jaar later liet de vorst een nieuwe straat aanleggen, de huidige rue de Bréa, zodat bezoekers het klooster makkelijker bereikten. De kapucijnen, een tak van de franciscaanse orde, bleven er tot 1793. Ze bouwden bewust sober: de heilige Franciscus verbood zijn orde elke rijkdom, zelfs in kerken. Als je opkijkt, rijst de klokkentoren met 35 meter verrassend boven die soberheid uit.

Na 1793 maakte het gebouw een opvallende reeks functies door. Van 1861 tot 1881 diende het als stadhuis van Menton. Daarna werd het een kazerne en deed de kapel dienst als zoutmagazijn. In 1818 kwam de kapel in handen van de broederschap van de Pénitents noirs, de Zwarte Boetelingen. Zij lieten in 1875 de tot dan toe kale gevel volledig herbouwen. Centraal in de nis staat het beeld van de Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid, een geschenk van prinses Carolina, echtgenote van vorst Florestan.

De bekendste traditie is de processie op Goede Vrijdag, wanneer de broeders een beeld van de dode Christus door de stad dragen. Fakkels verlichten de tocht, en een orkest begeleidt de broeders met muziek die van plechtig tot soms zelfs vrolijk loopt. De leden dragen ook de bijnaam mangeurs de limaces, slakkeneters. Hun processie van de slakken tijdens de octaaf van Sacramentsdag leeft voort in het nabijgelegen dorp Gorbio. Doorgaans is de kapel alleen van buiten te zien, maar bij rondleidingen van de lokale erfgoeddienst gaat de deur voor je open.