La Farola de Málaga

Aan de ingang van de haven van Málaga staat La Farola de Málaga. De vuurtoren in het Spaanse Andalusië geldt als symbool van de stad. Ze is een van de weinige vuurtorens op het Iberisch schiereiland met een vrouwelijke naam. Zelfs de promenade waar ze staat draagt die naam. Op die plek wees vanaf 1717 eerst een houten lantaarn de schepen de weg, ontworpen door de Franse ingenieur Bartolomé Thurus. De toren die je ziet komt van de tekentafel van ingenieur Joaquín María Pery y Guzmán en verrees tussen 1813 en 1817.

In 1884 maakte een aardbeving de lichtmechanismen onbruikbaar, waarna de reparatie in 1885 volgde. Tussen 1853 en 1858 kreeg de basis een extra verdieping, bestemd als woning van de vuurtorenwachter. Tussen 1913 en 1915 kwam er een verdieping bij, en ingenieur Mauro Serret en het Duitse Julius Pintsch AG vernieuwden de optiek. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog doofde het licht op 28 augustus 1936, op bevel van het republikeinse marinecommando. De silhouet diende anders als richtpunt voor vijandelijke artillerie en vliegtuigen, dus ze kreeg aardkleurige verf met donkere en lichte vlekken. Dat mocht niet baten: de oorlog veroorzaakte ernstige schade, en de herbouw volgde pas in 1939.

Doordat de haven eind twintigste eeuw uitdijde, belandde La Farola binnen het havengebied. Er waren plannen voor een parkeergarage onder haar voeten, en het Havenmuseum van Málaga zou er ooit huizen. In 2023 kreeg de toren de status van cultuurgoed, in de categorie monument. Vuurtorenwachters werkten er rond de klok, in diensten die elkaar aflosten. Vóór de elektriciteit moesten ze met de hand een zwengel ronddraaien om het licht op te laden. In 1993 vertrok de laatste wachter: sindsdien wijst gps de schepen de weg. Haar flitspatroon staat als een vingerafdruk in de vuurtorenboeken, zodat zeelui vanaf open zee weten welk signaal hen tegemoet komt.