Begijnhof

Begijnhof, Amsterdam’ın Singel kanalı içindeki tarihî bir iç avlusudur. Şehir merkezinin geri kalanından yaklaşık bir metre aşağıda yer alan avlu, sessiz evlerle çevrilidir. Burada 1346’da beguine kadınlarının yaşadığı kaydedilir. Kuruluşu kesin bilinmese de ilk yazılı adı 1389’da geçer ve kökeni Orta Çağ’a uzanır. Başlangıçta suyla çevriliydi ve Begijnensteeg’e açılan tek giriş, Begijnensloot üzerindeki köprüden geçiyordu. Spui yönündeki giriş on dokuzuncu yüzyılda oluştu.

Bekâr dinî kadınlar burada birlikte yaşar, iffet yemini eder ve her gün ayine katılırdı. Evlenmek veya ayrılmak isteyenler topluluktan çıkabiliyordu. Çevredeki kırk yedi şehir evinin çoğu, on yedinci ve on sekizinci yüzyıl cephelerini korur. On sekiz yapıda Gotik ahşap iskelet hâlâ görülür. 34 numaradaki Houten Huys, yaklaşık 1420’den kalır ve Amsterdam merkezindeki iki ahşap evden biridir. Şehirde ahşap evler, yangınların ardından 1521’de yasaklandı. Protestan yönetimi 1578’de başladıktan sonra özel mülkiyet, Katolik kurumunun varlığını sürdürmesini sağladı. İngiliz Reform Kilisesi’nin ortaçağ kulesi ve Piet Mondrian tasarımlı minber panelleri de burada bulunur. Efsaneye göre 1654’te ölen Cornelia Arens’in tabutu oluğa tekrar tekrar döner.