Pantheon di Santa Maria in Stelle

Mos e kërkoni mbi tokë: Pantheon di Santa Maria in Stelle qëndron krejt nën tokë, në Verona. Aty ju pret një strukturë e shekullit të tretë, vepra e nobilit romak Publio Pomponio Corneliano. Emri i tij gdhendet mbi hyrje, dhe një statujë në kamare mendohet se e përfaqëson. Qëllimi fillestar mbetet enigmë: varr i familjes Pomponia, akuedukt apo nimfeum i kushtuar nimfave? Një burim natyror brenda mureve i jep mundësisë së fundit peshë.

Uji i burimit zbret në një basen gjysmërrethor të gdhendur në shkëmb. Prej andej rrjedh përmes një korridori të harkuar, të gjatë rreth njëqind metra, me katër puse gjatë rrugës. Një atrium i vogël në formë kryqi ju shpie në dy dhoma të mëdha me absida. Nga shekulli i katërt hapësira shërben si kapelë krishtere deri në shekullin e dymbëdhjetë. Mozaiku i majtë mbetet kryesisht i plotë, ndërsa ai i djathtë ka vuajtur rëndë. Cikli i pikturave numërohet ndër më të rëndësishmet e artit të hershëm të krishterë në Italinë e veriut. Pothuajse të plota në dhomën e majtë, skena nga Dhiata e Vjetër dhe e Re shtrihen mes dy shiritash të kuq. Në dhomën e djathtë qëndron Dora e Zotit e shekujve të tetë e të nëntë. Një shekull më vonë Madona me Fëmijën midis dy engjëjve zë vaulën me yje.

Në shekullin e pesëmbëdhjetë kisha lart zgjerohet, hyrja e vjetër mbyllet dhe ndërtohen shkallët që përdorni edhe sot. Rizbulimi vjen në shekullin e tetëmbëdhjetë përmes matjeve të para të dokumentuara. Lagështia i ka dëmtuar pikturat dhe mozaikët, ndaj mes 2016 dhe 2019 një restaurim i shpëtoi atyre. Që nga 2020 udhërrëfyesi ndez përmes një aplikacioni një skenë në herë, dhe syri juaj ndjek dritën në errësirë. Lart, në një nga gjysmëkubatat, ju pret edhe një enigmë. Unazat koncentrike të cilindrave me ngjyra mund të jenë rrathë të Shkrimeve të Shenjta ose mur prej tubash terrakote.