Grotte préhistorique du Lazaret

Grotte préhistorique du Lazaret leży w Nicei, na stromym skalnym tarasie, który około 160 tysięcy lat temu znajdował się mniej więcej 100 metrów nad morzem. Jaskinia ma około 35 metrów długości, a jej szerokość zmienia się od 4 do 14 metrów. W jej wnętrzu zachowały się ślady obecności ludzi z dolnego paleolitu, w tym narzędzia kamienne, kości zwierząt i pozostałości ognisk.

Warstwy osadów o grubości 2,5–3 metrów kryją 29 poziomów zamieszkania oraz 28 ludzkich szczątków. Znaleziono tu ponad 20 tysięcy skamieniałych fragmentów kości zwierzęcych. Wśród nich są fragmenty czaszki dziewięcioletniego dziecka, wskazujące na Homo heidelbergensis lub proto-neandertalczyka. Przy wejściu narzędzia aszelskie i kości otaczają dwa koliste skupiska węgla, interpretowane jako paleniska. Rząd dużych kamieni mógł podtrzymywać schronienie ze skór, choć naturalne procesy również mogą wyjaśniać ich ułożenie.

Małe muszle wokół palenisk być może przyniesiono razem z wodorostami, tworząc posłanie dla tymczasowych mieszkańców. Polowania na jelenie, rozwój pięściaków i najstarsze praktyki pogrzebowe ukazują przemiany życia ludzi w tej części Europy. Intensywne wykopaliska prowadzone od lat pięćdziesiątych przyniosły jaskini status zabytku historycznego w 1963 roku.