Palais de Marbre

Het Palais de Marbre, ook bekend als Villa Les Palmiers, is een negentiende-eeuwse villa in Nice met Italiaanse renaissancevormen en neoclassicistische details. De villa dateert uit de jaren 1870.

De naam verwijst naar de volledige bekleding met Carrara-marmer. Voor het gebouw kwamen zevenentwintig ladingen marmer over zee naar Nice.

Ernest Gambart liet de villa ontwerpen voor ontvangsten en kunstpresentaties. Architect Sébastien-Marcel Biasini plaatste het gebouw binnen de traditie van het Palladianisme.

Het park bevatte araucaria’s, palmen, eucalyptus en ceders. Sommige van die grote bomen staan nog tussen de gazons, buxus, vijvers en cipressen.

De tuinen bewaren ook sporen van een ouder ontwerp, waaronder een kunstmatige grot en resten van exotische beplanting. Wintertuin, lange kas, balzaal en verschillende bijgebouwen verdwenen in de loop van de tijd.

De villa diende in de jaren 1950 als filmdecor voor onder meer Lola Montès en Cela s’appelle l’aurore. De stad Nice verwierf het gebouw in 1960.

Sinds 1963 huisvest het Palais de Marbre het gemeentearchief van Nice. Het archief beheert documenten, plannen en afbeeldingen over het erfgoed van de stad.

De villa, het park en de tuindecoraties werden in 1993 opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten. Het Palais de Marbre verbindt daarmee architectuur, tuinkunst en de geschiedenis van Nice.