Edith Cavell Memorial

Het Edith Cavell Memorial staat in Londen, aan St Martin's Place, een paar stappen van Trafalgar Square. Je loopt er voorbij op weg naar St Martin-in-the-Fields, de National Gallery of de National Portrait Gallery. Omdat alles in de openlucht staat, kun je er ook met de rolstoel dichtbij komen. Het witte Carrara-marmeren beeld toont de Britse verpleegster Edith Cavell in uniform, drie meter hoog. Ze staat op een sokkel van grijze graniet uit Cornwall, met achter haar een hogere granieten pyloon. Bovenop die pyloon staat een kruis, daaronder een beeld van een moeder met kind.

Edith Cavell kwam uit Norfolk en stond vanaf 1907 aan het hoofd van de eerste verpleegstersschool van Brussel. Binnen een jaar leidde ze verpleegsters op voor drie ziekenhuizen, vierentwintig scholen en dertien kleuterscholen in heel België. Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, keerde ze vanuit Engeland terug naar Brussel, waar haar school inmiddels een Rode Kruisziekenhuis was. Ze verpleegde gewonden van beide kampen en hielp Britse en Franse soldaten ontkomen naar het neutrale Nederland. De Duitse bezetter arresteerde haar in augustus 1915, en op 12 oktober van dat jaar schoot een vuurpeloton de negenenveertigjarige dood. Internationale protesten en de Amerikaanse ambassadeur mochten niet baten. Nog datzelfde jaar kreeg Sir George Frampton de opdracht en sloeg zijn honorarium af. Koningin Alexandra, de weduwe van Edward VII, onthulde het werk op 17 maart 1920. Men koos deze plek bewust: het Britse Rode Kruis had vlakbij zijn eerste hoofdkwartier, op nummer 7.

Na de oorlog kwam haar lichaam terug naar Engeland, voor een staatsbegrafenis in Westminster Abbey. Ze vond haar laatste rustplaats bij de kathedraal van Norwich, waar een tweede gedenkteken aan haar herinnert. De avond voor haar executie zei ze tegen haar aalmoezenier: "Patriottisme is niet genoeg, ik mag tegen niemand haat of verbittering koesteren." Haar woorden staan in de steen van dit monument gegraveerd.