Храм Святого Александра Невского

Cerkiew świętego Aleksandra Newskiego stoi w Taszkencie, na terenie najstarszego cmentarza miasta. To najstarsza zachowana świątynia prawosławna w całym mieście. Budowano ją od 1902 do 1905 roku według projektu inżyniera L. Burmeistera. Elewacja łączy ciemny błękit z bielą, fasadę wyłożono marmurem, a dla ochrony dodano stalowe kraty.

Nad przebiegiem robót czuwał F. W. Smirnow, wówczas kapitan. Fundusze pochodziły ze skarbu państwa i od kupca Mikołaja Iwanowa, który mieszkał obok i sfinansował złocony ikonostas. Ikonostas, wielka zasłona oddzielająca ołtarz od reszty wnętrza, jest drewniany, pokryty blachą złotą i wykonany przez miejscowych rzemieślników. Konsekrację 8 maja 1905 roku poprowadził protoprezbiter Konstantin Bogorodicki, ówczesny dziekan Taszkentu. Wiek XX przyniósł ciężkie próby: w latach dwudziestych cerkiew przejął ruch Żywego Kościoła. Wierni, którzy chcieli pozostać przy kanonicznej jurysdykcji, przenieśli nabożeństwa do sąsiedniej kaplicy. W latach trzydziestych pożar zrobił poważne spustoszenie w murach. Parafię z powrotem zarejestrowano w 1941 roku, a świątynia działała dalej nawet w czasach sowieckich. Trzęsienie ziemi z 1966 roku zmiotło wielkie połacie Taszkentu, lecz te mury przetrwały. W latach sześćdziesiątych budynek zyskał nowe kopuły, a dekadę później przeszedł restaurację. W 1996 roku, po pełnej odnowie wnętrza, cerkiew konsekrowano ponownie.

W środku zobaczysz barwne freski ze świętymi, aniołami i archaniołami oraz ikony w pozłacanych ramach. Wśród głównych relikwii są szczątki świętego Łukasza Wojno-Jasienieckiego, biskupa Cerkwi rosyjskiej. Trzy dzwony cerkwi ważą łącznie około 250 kilogramów. Obok wznosi się kaplica z lat 70. XIX wieku, zbudowana na cześć ikony Matki Bożej Wszystkich Strapionych Radość. Nabożeństwa odprawia się w niej codziennie, przy własnym ołtarzu. Wokół świątyni znajdują się też groby trzech taszkenckich biskupów: Nikandra, Arseniusza i Gabriela.