Храм Святого Александра Невского

De kerk van de heilige Alexander Nevski staat op de eerste begraafplaats van Tasjkent, in Oezbekistan. Het is de oudste bewaard gebleven orthodoxe kerk van de stad, gebouwd tussen 1902 en 1905. Ingenieur L. Burmeister ontwierp het gebouw, en kapitein F. V. Smirnov leidde de bouw. Donkerblauwe en witte verf bedekt de muren, en marmer bekleedt de gevel.

De staatskas droeg bij aan de bouw, net als de zakenman Nikolai Ivanov, die vlakbij woonde. Hij betaalde ook de iconostase, een met bladgoud overtrokken houten wand. Lokale ambachtslieden maakten dit scherm, dat het altaar van de kerkruimte scheidt. Op 8 mei 1905 leidde protopresbyter Konstantin Bogoroditsky, toen deken van Tasjkent, de plechtige inwijding. Een kapel uit de jaren 1870 staat ernaast, gewijd aan het icoon van de Moeder Gods, Vreugde van allen die treuren. Zij heeft een eigen altaar, waar gelovigen elke dag samenkomen. In de jaren twintig nam de Levende Kerk, een toen nieuwe christelijke beweging, het gebouw over. Orthodoxe gelovigen die trouw bleven aan de kanonieke kerk, weken uit naar de kapel. Een brand richtte in de jaren dertig zware schade aan, en in 1941 keerde de parochie officieel terug. De aardbeving van 1966 veroorzaakte veel verwoesting in Tasjkent, maar het kerkgebouw bleef staan. Na restauraties in de jaren zeventig volgde in 1996 een compleet vernieuwd interieur en een herinwijding. Het is daarmee een van de weinige kerken die door de hele Sovjetperiode bleven functioneren.

Binnen zie je kleurrijke fresco's van heiligen, engelen en aartsengelen, naast iconen in vergulde lijsten. Drie klokken samen wegen ongeveer 250 kilogram, en glas-in-loodramen vullen de ruimte met licht. Tot de voornaamste heiligdommen behoren de relieken van de heilige bisschop Lukas Vojno-Jasenetski. Rondom het gebouw liggen de graven van drie bisschoppen van Tasjkent: Nikandr, Arsenius en Gabriel.