Храм Святого Александра Невского

Kisha e Shën Aleksandër Nevskit ndodhet në kryeqytetin e Uzbekistanit, brenda varrezave të para të Tashkentit. Ajo është kisha ortodokse më e vjetër që ka mbijetuar në qytet, e ngritur midis 1902 dhe 1905. Projektin e hartoi inxhinieri L. Burmeister, kurse punimet i drejtoi kapiteni F. V. Smirnov. Fondet erdhën nga thesari shtetëror dhe nga tregtari Nikolai Ivanov, që banonte pikërisht aty pranë. Protopresbiteri Konstantin Bogorodicki e shenjtëroi kishën më 8 maj 1905, me altar kryesor për shenjtorin mbrojtës.

Ivanov e financoi vetë ikonostasin prej druri me fletë ari, që e punuan zejtarë vendorë. Brenda do të gjeni fresko të gjalla që paraqesin shenjtorë, engjëj dhe arkëngjëj. Xhamat me ngjyra hedhin dritë mbi ikonat në korniza të arta. Tri kambana të kishës peshojnë gjithsej rreth 250 kilogramë. Këtu ruhen edhe reliket e Shën Lukës Vojno-Jasenecki, peshkopit të Kishës Ortodokse Ruse. Fasadën e mbulojnë mermeri dhe një lyerje në blu të errët e të bardhë. Në kompleks bën pjesë edhe një kapelë e viteve 1870, e kushtuar ikonës së Hyjlindëses «Gëzimi i të gjithë të pikëlluarve».

Pas Revolucionit të Shkurtit, në vitet 1920, godinën e mori lëvizja «Kisha e Gjallë». Besimtarët që deshën të mbeteshin nën juridiksionin kanonik çuan lutjet te kapela e vogël. Një zjarr e dëmtoi rëndë në vitet 1930, para se famullia ruse të regjistrohej përsëri në 1941. Në vitet 1960 u ngritën kubet e reja. Tërmeti i vitit 1966 shkaktoi shkatërrime të mëdha në qytet, por ndërtesa nuk u rrëzua. Pas restaurimeve të viteve 1970, brendia u rinovua plotësisht dhe tempulli u shenjtërua sërish në 1996. Ajo është ndër pak kishat që vazhduan shërbimin gjatë kohës sovjetike. Rreth saj prehen tre peshkopë të qytetit: Nikandri, Arseni dhe Gabrieli.