Colosseo

Koloseum w Rzymie to ogromny owalny amfiteatr, którego kamienne arkady wciąż dominują nad krajobrazem starożytnego miasta. Jego konstrukcję tworzą trawertyn, tuf wulkaniczny oraz rzymski beton pokryty cegłą. Powtarzalne łuki zmniejszały ciężar murów i kierowały widzów ku ich miejscom.

Budowę rozpoczął cesarz Wespazjan w 72 roku naszej ery, a jego syn Tytus ukończył ją w 80 roku. Domicjan wprowadził później kolejne zmiany, dlatego obiekt nosił pierwotnie nazwę Amfiteatru Flawiuszów. Widownia mieściła zależnie od okresu od 50 000 do 80 000 osób. Wewnątrz odbywały się walki gladiatorów, polowania na zwierzęta, egzekucje oraz inscenizacje bitew i opowieści z mitologii rzymskiej. Przez krótki czas organizowano nawet pozorowane bitwy morskie.

We wczesnym średniowieczu zakończyły się przedstawienia, a budowla służyła jako mieszkania, warsztaty, twierdza i kamieniołom. Trzęsienia ziemi oraz wydobywanie kamieni pozostawiły na murach wyraźne ślady zniszczenia. Obok amfiteatru stał niegdyś olbrzymi posąg Nerona przedstawiającego boga słońca, z którym prawdopodobnie wiąże się dzisiejsza nazwa.