Catacombe di Porta d'Ossuna

Catacombe di Porta d'Ossuna tworzą w Palermo największy wczesnochrześcijański cmentarz wspólnotowy, datowany na IV i V wiek. Szerokie korytarze i monumentalne komnaty biegną przez żółtawy wapień przy skalnym zboczu obniżenia rzeki Papireto. Nekropolia powstała według określonych zasad projektowych, jako miejsce pochówków, nie nabożeństw ani ukrywania się.

Galerie biegną z północy na południe, łączy je główna oś wschód-zachód, a pięć świetlików sięga ogrodu. Łukowe nisze grzebalne, arcosolia, mieszczą kilka pochówków ustawionych stopniowo ku głębi. Niektóre kwadratowe cubicula mają po trzy takie nisze, a mniejsze loculi i wgłębienia mieściły ciała, prawdopodobnie także lampy lub dary.

Przy pierwotnym, południowo-zachodnim wejściu zachował się trapezoidalny cokół, prawdopodobnie stół do pogrzebowych uczt zwanych refrigeria. Odsłonięto go wraz z dwoma schodami podczas prac konserwacyjnych w 1995 roku. Później opuszczone podziemia służyły jako magazyn i stajnia, a podczas II wojny światowej jako schron przeciwlotniczy. Wybielenie ścian z okresu wojny zakryło dawne dekoracje i malowane inskrypcje, których zachowały się tylko nieliczne ślady.