Catacombe di Porta d'Ossuna

De Catacombe di Porta d'Ossuna is Palermo’s grootste vroegchristelijke gemeenschapsbegraafplaats, aangelegd in de vierde en vijfde eeuw. Je daalt af in geelachtige kalkareniet, vlak bij de natuurlijke laagte waar ooit de Papireto stroomde. De christelijke gemeenschap groef geen vluchtgrot of kerk uit, maar een zorgvuldig geplande necropolis voor haar doden.

Noord-zuidgangen sluiten aan op een oost-westas, met vijf overgebleven lichtopeningen naar de tuin erboven. Langs de wanden liggen boogvormige arcosolia met meerdere graven, rechthoekige loculi en kleine nissen voor mogelijk lampen of gaven. De vierkante cubicula hebben drie arcosolia, en sommige graven liggen trapsgewijs achter elkaar in de diepte. Bij de oorspronkelijke zuidwestelijke ingang, met twee trappen, staat nog een trapeziumvormige sokkel voor de funeraire maaltijden. Het ronde voorportaal bij de huidige ingang liet Ferdinand I van Bourbon in 1785 bouwen.

Nadat de gelovigen de begraafplaats verlieten, deden de ruimtes dienst als opslagplaats en stal. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het complex een schuilkelder, en witte kalk bedekte toen vrijwel alle oude versiering. Een klein hypogeum aan de Via Imera en gangen bij het klooster van de Cappuccinelle verraden dat de necropolis ooit groter was. Vanuit de gangen kijk je omhoog naar de tuin, terwijl de vijf lichtopeningen lucht en een beetje daglicht binnenlaten.