Thingstätte

Thingstätte to amfiteatr pod otwartym niebem na Heiligenbergu, jednym ze wzgórz górujących nad Heidelbergiem. Powstała w latach trzydziestych, gdy reżim III Rzeszy szukał w ruchu Thingspiel nowej, niemal rytualnej formy zgromadzeń masowych. Projekt sporządził Hermann Alker, a budowa ruszyła pod koniec kwietnia 1934 roku. Pierwotnie przewidziano ponad dziesięć tysięcy miejsc siedzących, dwadzieścia tysięcy stojących i pierścień taneczny za sceną. Wersja ostateczna, ukończona w czerwcu 1935 roku, mieści osiem tysięcy siedzących lub piętnaście tysięcy łącznie ze stojącymi. Plan ma kształt jaja, wzorowany na antycznych amfiteatrach greckich, którymi reżim się zachwycał.

Uroczyste otwarcie 22 czerwca 1935 roku zgromadziło około dwudziestu tysięcy ludzi. Joseph Goebbels nazwał wtedy amfiteatr „narodowym socjalizmem w kamieniu", porównując go do autostrad. Cała inwestycja z parkingami, drogami, wodą i prądem kosztowała około sześciuset tysięcy reichsmarek, w większości uiszczonych przez miasto. Propaganda przypisywała budowę Służbie Pracy Rzeszy, choć większość prac wykonali fachowcy. W odróżnieniu od greckich wzorców akustyka zawiodła, więc na scenie stanęło siedemnaście mikrofonów, a siedem głośników roznosiło dźwięk. Budynek sceny zbudowano niżej niż planowano, ze schodami po bokach, by otaczać widownię sztandarami i pochodniami. Latem 1936 roku burmistrz Heidelbergu ogłosił nazwę Feierstätte, bo ruch Thingspiel już tracił popularność. Wojna ostatecznie wyciszyła scenę, zwłaszcza gdy w 1942 roku stanęła tu wieża przeciwlotnicza.

W 1945 roku przemianowano ją na Heiligenberg-Anlage, lecz z czasem mieszkańcy wrócili do dawnej nazwy. Amerykańskie wojska okupacyjne urządziły w arenie koncerty jazzowe i w 1947 roku nabożeństwo wielkanocne, na które zaprosiły Niemców. Zabytek należy do miasta, a opiekuje się nim Schutzgemeinschaft Heiligenberg. Brak prądu i innych przyłączy utrudnia organizowanie nowych widowisk. Od końca lat osiemdziesiątych Walpurginocę wypełniały tu nieoficjalne pokazy tancerzy ognia, gromadząc do piętnastu tysięcy ludzi. W 2017 roku pożar lasu i wypadek położyły kres obchodom: miasto je zakazało, ogrodziło amfiteatr i stawia w tę noc policję. W niedziele i święta dowożą cię tu autobusy, a plany wycinki drzew mają odsłonić widok na dachy Heidelbergu.