Thingstätte

Op de Heiligenberg, een van de heuvels die uitkijken over Heidelberg, wacht een eivormig openluchttheater op je: de Thingstätte. Hermann Alker ontwierp het naar het voorbeeld van antieke Griekse amfitheaters, en de bouw begon eind april 1934. Ruim een jaar later was de uiteindelijke versie klaar, met zo'n achtduizend zitplaatsen en in totaal vijftienduizend plekken. Die versie viel kleiner uit dan het plan met meer dan tienduizend zitplaatsen en een dansring achter het podium.

Het nazi-regime bouwde de arena als onderdeel van de Thingspiel-beweging, die massabijeenkomsten een rituele vorm wilde geven. De première van Deutsche Passion 1933 voor de Reichsfestspiele van 1934 week uit naar het Heidelberger kasteel, omdat de bouw nog liep. Bij de inwijding op 22 juni 1935 waren zo'n twintigduizend mensen aanwezig, en Joseph Goebbels omschreef de nieuwbouw als nationaalsocialisme in steen. De akoestiek viel tegen, en een installatie met zeventien microfoons op het podium en zeven luidsprekers moest de stemmen versterken. Al in de zomer van 1936 kondigde de burgemeester aan dat de plek Feierstätte ging heten. In 1942 kwam er bovendien een flaktoren, waarna het gebruik tijdens de oorlog vrijwel stopte. Na de oorlog gaven Amerikaanse bezettingstroepen er jazzconcerten, en in 1947 nodigden ze Duitsers uit voor een paasdienst.

Het theater is gemeentelijk bezit, staat als cultuurmonument onder bescherming en de Schutzgemeinschaft Heiligenberg onderhoudt het. Nieuwe voorstellingen blijven lastig, want elektriciteit en andere aansluitingen ontbreken. Van eind jaren tachtig tot 2017 trok Walpurgisnacht er tot vijftienduizend mensen heen, met vuurdansers en goochelaars. In 2017 brak tijdens het feest een bosbrand uit, en een man raakte ernstig gewond door een val in het donker. De stad verbood daarop de viering op deze plek en zet er sindsdien bij Walpurgisnacht hekken en politie in. Wie de berg oploopt, treft zo een stille schaal aan achter de hekken, waar ooit twintigduizend mensen één ceremonie bijwoonden.