Casa Llopis Bofill

Na ściętym narożniku w Barcelonie stoi Casa Llopis Bofill, kamienica wznoszona od 1902 do 1903 roku. Zaprojektował ją Antoni Maria Gallissà i Soqué, wcześniej znany z Hotelu Internacional i Castell dels Tres Dragons z wystawy 1888 roku. Zlecenie złożył Manuel Llopis i Bofill, adwokat i właściciel ziemski z Sitges, działając w imieniu swoim i rodzeństwa.

Gallissà odszedł tu od neogotyckich upodobań katalońskiego modernisme i sięgnął po wzory neoarabskie. Parter otwiera osiem sklepów pod ostrołukami z cegły, opartych na kamiennych filarach o geometrycznych kapitelach. Nad głównym portalem widać łuk wielolistny i ceramiczną tablicę z emblematem Ave Maria. Wyżej kremowe tynki pokrywają wielkie, ziemiste sgraffita o motywach roślinnych, powstałe we współpracy z Josep Marią Jujolem. Wykusze mają ramy z kutego żelaza, przeszkalone szkłem i barwnymi witrażami w kwiatowe wzory. Balkon nad wejściem dźwiga katalońskie sklepienie wyłożone kolorową glazurowaną cegłą, na sposób barokowych balkonów miasta. Poddasze to galeria spłaszczonych ceglanych łuków na kamiennych filarach, zasłonięta zieloną glazurowaną ceramiką, pod fałszywym dachem z tej samej glazury. W środku westybul kusi czarno-białą posadzką i ścianami z polerowanego stiuku, który udaje złoty marmur. Drzwi z mlecznego szkła, zdobione witrażem z bukietami ostów, prowadzą do schodów w trójkątnym wnętrzu.

Mimo napraw po zniszczeniach wojny domowej budynek zachował niemal pierwotną postać. Najwyższa kondygnacja utraciła fasadowe okładziny, a większość polichromowanych witraży przepadła. Kamienica figuruje wśród lokalnych dóbr dziedzictwa i wchodzi w barceloński szlak modernisme. Spójrz przy głównym wejściu na resztki kutej bramy z wyrytym napisem: rok 1903.