Stellwerk Zürich Mülligen

Stellwerk Zürich Mülligen is een spoorwegseinpost in Zürich, ontworpen door architect Max Vogt. Max Vogt ontwierp het gebouw in de jaren zeventig.

Het maakt deel uit van een groep betonnen bouwwerken voor de Schweizerischen Bundesbahnen, bekend als SBB. Beton bepaalt de uitstraling.

Rondom liggen het Schnellgutbahnhof en de voormalige Micafil-fabriek, die het industriële karakter van deze spoorzone versterken. Spoorwegen vormen hier de omgeving.

De gebouwen verbinden spoorvervoer, logistiek en Zwitserse architectuurgeschiedenis met elkaar. Hun robuuste vormen volgen de eisen van het treinverkeer.

Spoorlijnen begrenzen het gebied aan de noordzijde, terwijl een drukke weg de zuidzijde afsluit. Daartussen groeit spontane vegetatie.

Het lensvormige terrein omvat industriële gebouwen, braakliggende plekken en ecologische corridors tussen beton en steen. Die tussenruimtes bieden leefgebied aan verschillende soorten.

Het Franz Carl Weber-magazijn toont een omgekeerde betonnen ziggoerat met speelse neonreclames. Het magazijn staat naast een gebouw van Vogt.

Het Schnellgutbahnhof krijgt zijn vorm door herhaalde overspanningen van geprefabriceerde betonschalen. Die overspanningen volgen de lengte van goederenwagons.

De naam Hermetschloo verwijst naar het vroegere bosachtige landschap van deze plek. Het gebied bewaart zijn industriële toestand.

Stellwerk Zürich Mülligen laat zien hoe infrastructuur, beton en natuur binnen Zürich naast elkaar bestaan. Architectuur geeft hier vorm aan spoorverkeer.