Domus Aurea

De Domus Aurea ligt in Italië als een ondergrondse archeologische plek, verborgen onder latere gebouwen. Je ziet er kamers van Nero’s uitgestrekte keizerlijke paleiscomplex, ooit omgeven door tuinen, bossen en een kunstmatig meer. Goud, marmer, ivoor, mozaïeken, fresco’s, fonteinen en waterbekkens maakten van de residentie een wereld vol kleur en vertoon.

De bouw begon na de grote brand van 64 na Christus en breidde zich uit over meerdere heuvels. De achthoekige zaal speelde met geometrie en licht, terwijl een draaiend plafond volgens een oud verslag de beweging van de hemel nabootste. In een enorme vestibule stond een kolossaal beeld van Nero als zonnegod. Na zijn dood in 68 na Christus verwijderden opvolgers kostbare materialen en vulden zij veel kamers met aarde. Het Colosseum kwam later op de plaats van het meer te staan, terwijl de begraven ruimtes veel muurschilderingen beschermden.

Aan het einde van de vijftiende eeuw ontdekten kunstenaars de beschilderde kamers opnieuw nadat een jonge Romein door een opening in de heuvel was gevallen. Rafaël, Pinturicchio, Ghirlandaio en Giulio Romano namen motieven over in de renaissancekunst van de grotesken. Tegenwoordig wandel je tijdens een rondleiding door donkere ruimtes met verbleekte figuren, terwijl multimedia en soms virtual reality de verdwenen paleiswereld opnieuw voorstelbaar maken.