Musée Terra Amata

Het Musée Terra Amata ligt in Nice, op de begane grond van een woongebouw, en juist daar hoort het thuis. De plek zelf was ooit een strand waar mensen zich zo'n 400.000 jaar geleden ophielden. Geologen kwamen er in 1958 sporen tegen, en toen in 1966 gebouwd ging worden, leidde Henry de Lumley een grootschalige opgraving. Om de vondsten op hun oorspronkelijke plek te houden, kreeg het nieuwe gebouw een museum: het eerste prehistorische vindplaatsmuseum van Frankrijk.

De kern van de collectie groeide rond wat de opgraving opleverde: vuistbijlen, choppers en andere stenen werktuigen uit het Acheuléen. In de vitrines liggen ook botten van wilde zwijnen, herten, een oerneushoorn en zelfs een oerelefant. Diorama's laten zien hoe die vroege bewoners van Nice leefden. Het grootste stuk is de zogenaamde DM-bodem, een afgietsel van de oorspronkelijke archeologische laag, zestig vierkante meter groot. Sinds de herinrichting van 2016 tonen schermen archiefbeelden uit 1966, en driedimensionale modellen brengen werktuigen van dichtbij in beeld. Raymond Moretti's sculptuur La place de l'Homme au sein du cosmos volgt veertien etappes in de geschiedenis van leven en mensheid.

Wat in 1966 aan het licht kwam, veranderde voorgoed hoe Frankrijk met archeologisch erfgoed omging. Bouwputten bleken zulke sporen zomaar te kunnen wissen. Daarop volgden nieuwe wetten, een archeologische kaart en in 2002 het INRAP, het instituut voor preventief archeologisch onderzoek. In een aparte zaal vullen 's zomers tijdelijke tentoonstellingen de vaste opzet aan. Dezelfde ruimte dient ook voor maandelijkse conferenties, georganiseerd met lokale verenigingen. Tijdens bepaalde schoolvakanties zijn er workshops voor kinderen, en een gratis app biedt spelletjes en quizzen. Wie wil zien hoe de collectie bewaard en bestudeerd wordt, kijkt door een venster de depots in. Tussen al die steen ligt de melktand van Homo heidelbergensis, zo'n 380.000 jaar oud: een van de oudste menselijke resten van Frankrijk.