Labia Theater

In Kapstadt staat een bioscoop die ooit de balzaal van de Italiaanse ambassade was. Prinses Labia opende het Labia Theater op 16 mei 1949 als huis voor de uitvoerende kunsten. Films kregen toen alleen ruimte in de pauzes tussen die optredens. Sindsdien is de zaal uitgegroeid tot de oudste onafhankelijke arthousebioscoop van Zuid-Afrika en een begrip in de stad.

De eerste eigenaar was een consortium rond de SABC en het Department of Sea Fisheries. Op het podium kwamen producties van toonaangevende toneelschrijvers als Robert Kirby. In de vroege jaren zeventig dwong de opening van het Nico Malan Theater in de stadskern tot een koerswissel. Het huis verhuurde zichzelf voortaan voor onafhankelijke arthousefilms. Tijdens de apartheid trok de zaal zich weinig aan van de segregatiewetten. De acteur Richard E. Grant, die vlakbij studeerde, kwam er vaak en noemde het zijn tweede universiteit. Van 1979 tot 1989 stonden Mario Veo en Ingrid Burnett aan het roer. Sinds september 1989 is Ludi Kraus de eigenaar, en zijn programmering draait om cultfilms, klassiekers en kunstfilm. Zo kwamen er naast de oorspronkelijke zaal nog drie extra zalen, een bar en een terras bij. Niet elke keuze ging onbesproken: in 2012 weigerde de bioscoop een politiek geladen documentaire te vertonen. In 2014 betaalde een crowdfundingsactie digitale projectoren en een pakket opknapwerk.

Het pand zelf vertelt een dubbel verhaal: het balzaalontwerp van weleer en de latere bioscoopaanpassingen. Elke uitbreiding gebeurde met zorg, zodat de intieme en gezellige sfeer behouden bleef. Binnen wacht een vintage kaartenhokje voor je kaartje, met ernaast de snoepbalie uit de begindagen.