Uracher Wasserfall

Bad Urach'ın yaklaşık iki kilometre güneybatısında, Erms vadisine açılan Maisental'de Brühlbach deresi önce otuz yedi metre serbest düşüşle yere çakılır, ardından yosunla kaplı bir kalktuf yastığın üzerinde elli metre daha yoluna devam eder. Su miktarına göre birkaç kola ayrılan dere, aşağıda yeniden birleşir. Bu görünüm, düşüşün sonundaki taşta bitki kökleri ve taşlar üzerinde incecik bir kalsiyum tabakası tutan serpintiyla tamamlanır; suyun varlığını çevredeki her şeyden önce duyarsın.

Yerçekimi burada tek başına iş yapmaz. Yağmur suyu, Würtingen civarındaki kireçli kaya katmanlarını sızarak kalsiyum karbonat toplar ve altındaki geçirimsiz marn tabakası üzerinde birikir. Altı yüz yirmi üç metre yükseklikte, Albtrauf'un altındaki bir çayırda karst kaynağı olarak yüzeye çıkan su, sızmasından yaklaşık yirmi sekiz saat sonra gelir ve birkaç metre sonra düşüşe başlar. Debi mevsime göre değişir: yaz ortasında saniyede yetmiş litre, şiddetli yağış veya kar erimesinden sonra dört yüz yirmi litre. Kaynakta kireç yeniden çökelir; dere yatağı aşınmayla değil birikmeyle oluşmuş, alçalan kireç taşları akıntının ortasında aşağı taşınarak düşüşün altındaki basamakları inşa eder. Düşüş noktasında sürekli büyüyen bir kireçtuf burnu uzar, ağırlığıyla zaman zaman koparak boşluğa düşer.

Aslında su bir zamanlar çayırda sayısız derelere bölünerek vadide küçük küçük akardı; on dokuzuncu yüzyılın sonunda bu kollar tek bir dar yatakta birleştirilince bugünkü düşüş doğdu. Aynı kireçtuf bir zamanlar taş ocağından çıkarılıp Urach'taki Amandus Kilisesi'nin duvarlarında kullanıldı. Eduard Mörike şiirlerinde ve mektuplarında buraya değinir, Joachim Raff ise kraliyet ailesinin izini taşa yazdıran bir piyano eseri besteler. Alan bugün korunan bir jeolojik yapı, Uracher Talspinne FFH bölgesi, Rutschen tabiatı koruma alanı ve Swabian Alb biyosfer rezervinin bakım bölgesidir. Ermstalbahn'ın Wasserfall durağı yürüyerek yaklaşık iki kilometre uzaktadır.