Uracher Wasserfall

Twee kilometer ten zuidwesten van Bad Urach, in het Maisental dat zijtak is van de Erms, stort de Brühlbach zich 37 meter vrij omlaag. Daaronder zet het water zijn loop voort over een steil, met mos begroeid kalktuffkussen, nog eens vijftig meter verder de helling af. Afhankelijk van de hoeveelheid water splitsen zich meerdere waterarmen, die weer samenkomen in de Brühlbach. Het is de grootste waterval van de Zwabische Alb en een van de weinige gratis vallende watervallen in Duitsland.

De bron waar dit water vandaan komt ligt op 623 meter hoogte, ongeveer vier kilometer ten noordoosten van Würtingen. Regenwater sijpelt daar door kalkhoudende gesteentelagen, neemt calciumcarbonaat op en komt na ongeveer 28 uur als karstbron aan de oppervlakte op een hoge weide onder de Albtrauf. De hoeveelheid water wisselt sterk: van zo'n 70 liter per seconde in middenzomer tot 420 liter per seconde na hevige regen of tijdens sneeuwsmelting. Het calcium dat het water meedraagt zet zich weer af, zodat de waterval als het ware zichzelf blijft bouwen: de stroombedding vóór de val groeit door afzetting, de nevel overtrekt bladeren, stammen en stenen met een dunne kalklaag, en de kalktuffneus aan de rand van het plateau wordt zo zwaar dat hij af en toe afbreekt. Deze fragiele vorming maakte de waterval tot beschermd geotoop, dat binnen de zorgzone van het Biosfeergebied Zwabische Alb en het natuurgebied Rutschen ligt.

Pas eind negentiende eeuw kreeg de waterval zijn huidige vorm, toen talrijke kleine stroompjes tot één smalle bedding werden samengevoegd. Eduard Mörike bezong de plek in zijn gedichten, en een pad langs de rechterkant voert je omhoog naar het hoge plateau.