Alessandro Volta

Alessandro Volta lidhet ngushtë me Comon, qytetin italian ku lindi në vitin 1745. Këtu kujton një pionier të elektricitetit, të formuar gjatë epokës së Iluminizmit. Në moshën tetëmbëdhjetëvjeçare, ai korrespondonte me fizikantë evropianë si Nollet dhe Beccaria. Më vonë, si profesor në Universitetin e Pavias, studioi gazrat, meteorologjinë dhe ndërtoi vetë pajisje laboratorike.

Në vitin 1775, ai krijoi elektrofOrin, një gjenerator elektrostatik që prodhonte ngarkesë të vazhdueshme. Pesë vjet më vonë, shtresoi disqe bakri dhe zinku me karton të lagur në ujë të kripur. Kështu lindi pila voltaike, bateria e parë kimike në botë dhe burimi i një rryme të qëndrueshme. Zbulimet e tij ndihmuan zhvillimin e motorit elektrik, telegrafit dhe rrjeteve elektrike, ndërsa njësia volt mban emrin e tij. Në vitin 1776, ai identifikoi edhe metanin, të cilin e quajti “ajër i djegshëm i kënetave”. Në Como, Tempio Voltiano ruan kujtimin e jetës dhe punës së tij, ndërsa një hollësi mbetet veçanërisht e prekshme: bateria e tij përbëhej nga bakër, zink, karton dhe ujë i kripur.