Wasserkraftwerk am Stadtbach

Augsburgu shtrihet midis Lechit dhe Wertachut, dhe një rrjet kanalesh artificiale sjell ujin e tyre thellë në qytet. Një nga këto kanale është Stadtbach, dhe buzë tij, në një ndërtesë të thjeshtë industriale, punon centrali hidroelektrik Wasserkraftwerk am Stadtbach. Ky central është një nga njëzet e dy vendet e qytetit që përfshihen në listën e trashëgimisë botërore të UNESCO-s.

Rrjeti i ujit është ngritur gjatë mbi një mijë vjetësh. Qysh nga mesi i shekullit të gjashtëmbëdhjetë, qyteti i mban të ndarë ujin e pijshëm nga uji i industrisë. Uji i rrjedhshëm punon për këtë qytet që nga mesjeta: fillimisht rrotat e mullinjve, pastaj makinat e fabrikave. Kur industria e tekstilit lulëzoi në shekullin e nëntëmbëdhjetë dhe në fillim të shekullit të njëzetë, punishtet mbështeteshin te rryma e këtyre kanaleve. Sot turbinat e tij kthejnë rrjedhën e ujit në energji elektrike, dhe ai mbetet një pjesë e gjallë e infrastrukturës. Qyteti gjithmonë ka mbajtur zyrtarë të posaçëm për pastërtinë e kanaleve dhe riparimin e tyre.

Uji që del nga turbinat nuk ndalet këtu: ai më pas i bashkohet Lechit, njërit nga lumenjtë kryesorë të rajonit. Kulla e ujit, çesmet historike dhe lagjet e punëtorëve, si Fuggerei që pret vizitorë edhe sot, i përkasin të njëjtit sistem. Kush ecën përgjatë kanaleve të qendrës së vjetër sheh vetë si uji ka formuar këtë qytet nga mesjeta deri në ditët tona.