St. Bartholomäus

Kaplicę cmentarną St. Bartholomäus odbudowano w 1727 roku jako barokową salę. Jej niska, zwarta bryła tworzy spokojny barokowy wolumen. Późniejsza przebudowa dołączyła wieżę w 1744 roku, a dziewiętnastowieczne prace zmieniły jej sylwetkę. Spiczasty hełm zastąpił pierwotne cebulaste zwieńczenie wieży. Wnętrze zachowało czarny drewniany ołtarz z pozłacanym ornamentem akantowym z okresu odbudowy. Ołtarz uzupełnia obraz Zmartwychwstałego Chrystusa autorstwa Konrada Hubera. Konrad Huber ukończył dzieło wiosną 1830 roku, a obraz uchodzi za jego ostatnią pracę. Ściany boczne zdobi nazareński cykl Drogi Krzyżowej z około 1856 roku. Na wschodniej ścianie zewnętrznej wieży Anton Bischof namalował około 1910 roku Jana, Marię i ciało Chrystusa. Epitafia przypominają między innymi rodzinę Fuggerów oraz dawną kryptę parafialną. Pamiątki Fuggerów przeniesiono z krypty starego kościoła parafialnego do kaplicy. Duże prace prowadzono w latach 1938–1941, a kompleksową restaurację wykonano pod koniec XX wieku. Wyposażenie kaplicy przeniesiono do zasobu muzealnego, więc budynek pozostaje bez niego. Obiekt ma udogodnienia dla osób poruszających się na wózkach.