St. Bartholomäus

St. Bartholomäus is een oude begraafplaatskapel in Duitsland, in 1727 herbouwd als barokke zaalbouw. De compacte bouwmassa vormt een rustige, gesloten ruimte. In 1744 kreeg de kapel een toren, die later werd verhoogd en zijn uivormige bekroning verloor. Een spitshelm bepaalt het silhouet van de toren. Binnen staat een zwart houten altaar met vergulde acanthusdecoratie uit de bouwfase van 1727. Konrad Huber schilderde voor het altaar Christus als Verrezene in 1830. Langs de zijwanden hangt een nazarenische kruisweg uit ongeveer 1856, met ingetogen scènes op kleine schaal. Op de oostelijke torenmuur staat een schildering van Anton Bischof uit ongeveer 1910. Johannes en Maria verschijnen daar naast het lichaam van Christus. Epitafen herinneren onder meer aan de familie Fugger en kwamen uit de crypte van de oude parochiekerk. Aan de noordzijde hangen gedenktafels voor de gevallenen van de oorlog van 1870. De kapel kreeg grote werken tussen 1938 en 1941 en een grondige restauratie tussen 1998 en 1999. De oorspronkelijke kunstwerken zijn naar het museumfonds overgebracht. St. Bartholomäus staat geregistreerd onder architectuur en is toegankelijk voor rolstoelgebruikers.