St. Bartholomäus

Almanya’daki St. Bartholomäus, 1727’de barok salon yapısı olarak yeniden inşa edilen eski bir mezarlık şapelidir. Yapı dışarıdan alçak, kompakt ve tek mekânlı görünür.

1744’te eklenen kule, on dokuzuncu yüzyıl ortalarında yükseltildi ve soğan kubbesi sivri külahla değiştirildi. Kulenin sivri külahı, yapının dış siluetini belirler.

Şapelin özgün iç donanımında siyah, yaldızlı akantus bezemeli ahşap sunak ve Konrad Huber’in tabloları öne çıkıyordu. Huber, Dirilmiş Kurtarıcı tablosunu 1830’da tamamladı.

Bu eser, sanatçının son çalışması olarak kayda geçer; yaklaşık 1856 tarihli Nasıralı Haç Yolu da şapelin geçmiş donanımına aittir. Doğu kule duvarındaki fresk, Yahya ile Meryem’i Mesih’in bedeni yanında gösterir.

Anton Bischof’un yaklaşık 1910 tarihli eseri, yapının dışındaki önemli sanatsal ayrıntılardan biridir. İç duvarlarda Fugger ailesiyle ilişkili kitabeler ve başka anıt yazıları yer alır.

Kuzey duvarındaki 1870 savaşı anma tabletleri, yapıya daha sonraki bir kamusal hatırlama katmanı ekler. Şapel, yirminci yüzyıl sonunda kapsamlı biçimde restore edildi.

St. Bartholomäus mimari kategorisinde yer alır ve kayıtlara göre tekerlekli sandalye erişimine uygundur. Özgün eşyalar müze fonunda korunur.