St. Albertus Magnus

St. Albertus Magnus to kościół w Niemczech, zbudowany na początku lat sześćdziesiątych dla nowej dzielnicy i wojskowej wspólnoty. Architekt Karl Schmid zaprojektował świątynię zwróconą ku zachodowi, o prostych formach i długości trzydziestu siedmiu metrów. Obok głównej bryły stoi smukła, wolnostojąca dzwonnica, która wznosi się na czterdzieści pięć metrów. Jej szczyt wieńczy pięciometrowy krzyż z brązu, widoczny ponad bryłą kościoła. Wnętrze mieści osiemset pięćdziesiąt osób pod charakterystycznym drewnianym stropem.

Światło wpada przez ciągły pas witraży o powierzchni stu siedemdziesięciu pięciu metrów kwadratowych. Franz Nagel zaprojektował kompozycję, a pracownia Schwarz wykonała ją ze szkła. Nad ołtarzem Walter Zacharias umieścił czterometrowego „Kosmicznego Chrystusa” z mosiądzu i emalii. Poniżej znajduje się monolityczny granitowy ołtarz z Fichtelgebirge, ważący dwanaście ton i przechowujący relikwie trzech świętych. Czternaście witraży w nawach bocznych przedstawia stacje Drogi Krzyżowej, a figura patrona autorstwa Josefa Erharta czuwa nad nawą. Obraz ołtarzowy wykonano ponownie z aluminium, dopasowując go kolorystycznie do okien, a pożar uszkodził budynek, który uratowano.