Auferstehungskirche

Auferstehungskirche stoi w hamburskiej dzielnicy Barmbek, wśród ceglanej zabudowy dawnego robotniczego Barmbek Nord. Zaprojektował ją Camillo Günther, a budowę rozpoczęto w 1916 roku i ukończono w 1920, po opóźnieniach spowodowanych I wojną światową. Razem z domem parafialnym i plebanią tworzy ceglany zespół, osadzony w krajobrazie architektury reformy i ekspresjonizmu ceglanego.

Günther zaprojektował wnętrze jako kościół kaznodziejski, zgodnie z wiesbadeńskim programem reformy protestanckiej architektury sakralnej. Nawa ma niemal okrągły plan i podkowiastą galerię bez podpór, a prostokątna część ołtarzowa leży na wschodzie. Układ ten łączy ołtarz, ambonę i organy, gromadząc wiernych we wspólnej przestrzeni zgromadzenia. Żelbet umożliwił dwuwarstwową kopułę, płaską od wnętrza i wysoką na zewnątrz, zwieńczoną dzwonnicą z latarnią. Jest jednym z wczesnych żelbetowych kościołów Hamburga, choć elewacje pokrywa cegła i dyskretna dekoracja.

Cegłę uzupełniają ceramiki Richarda Kuöhla, który pracował także przy hamburskich gmachach Fritza Schumachera i Chilehaus Fritza Högera. Przed renowacją popękały ornamenty, a popiersia Lutra i Melanchtona utraciły fragmenty twarzy pod wpływem wietrzenia. Prace przy wieży, zachodniej elewacji, bocznych wejściach i ceramikach wsparła Niemiecka Fundacja Ochrony Zabytków. Dawny wygląd wejścia przywołują zwłaszcza drzwi: znów są czarne i pokryte olejem lnianym.