Chiesa di Sant'Agostino

Chiesa di Sant'Agostino, poświęcona świętemu Augustynowi, jest jedynym kościołem w Como wzniesionym w gotyku cysterskim. W XIV wieku wznieśli ją augustianie z konwentu San Tommaso w Civiglio, na gruncie ofiarowanym przez rodzinę Pietro Pioppi. Sam Pioppi spoczął w świątyni w 1393 roku. Kościół konsekrowano gdzieś między 1379 a 1384 rokiem. Odtąd służył sąsiedniemu klasztorowi z cmentarzem i dwoma krużgankami. Dla zakonów żebrzących był to trzeci kościół w Como, po San Francesco i San Giovanni in Pedemonte.

Klasztor zlikwidowano w 1772 roku podczas kasat zarządzonych przez Józefa II. Po rozebraniu pobliskiego Sant'Antonino w 1773 roku świątynia została kościołem parafialnym i przeszła neoklasycystyczną przebudowę. Restauracja z lat 60. XX wieku cofnęła neoklasycystyczne zmiany i przywróciła gotyckie formy. Odsłoniła przy okazji freski z przełomu XIV i XV wieku oraz oryginalną drewnianą więźbę dachu. W 1995 roku fasada straciła żółtą imitację kamienia i odzyskała barwy szesnastowiecznego tynku.

Trzy sterczyny i polichromowane pilastry fasady zapowiadają trójnawowe wnętrze. Nad piętnastowiecznym portalem z motywami kwiatowymi góruje drewniana rozeta z XIX wieku. Wyżej widać fragmenty fresku z Madonną z dzieciątkiem, świętym Augustynem i Moniką, przypisywanego Andrei De Passeriemu. W środku otwierają się trzy nawy, każda z płaską absydą, żebrami i ostrymi łukami. Sześć rodzinnych kaplic w stylach renesansu i baroku ciągnie się wzdłuż lewej nawy. W drugiej wiszą Narodziny Marii pędzla Morazzone z 1612 roku, w piątej Sen świętego Józefa, przypisywany Daniele Crespiemu. Naprzeciwko czeka osiem wizerunków lokalnych błogosławionych braci Recchich oraz płótna Peterzano i Giulia Calviego. Prezbiterium zdobią freski z końca XIV wieku: prorocy, Zwiastowanie z Jeremiaszem i Izajaszem oraz pozostałości Ukrzyżowania. Gdy obejdziesz kościół od południa, natrafisz na pozostałości dwóch krużganków przebudowanych w XVI wieku: siedem przęseł zewnętrznego i trzy ściany wewnętrznego. Na ich murach widać ślady fresków z końca XIV wieku, również dzieła De Passeriego. W scenie z Madonną, świętym Hieronimem i świętą Katarzyną Aleksandryjską dzieciątko trzyma na dłoni małego wróbla, znak rozpoznawczy tego malarza.