Chiesa di Sant'Agostino

Chiesa di Sant'Agostino, İtalya'nın Como kentinde Aziz Augustinus'a adanmış bir Katolik kilisesidir. On dördüncü yüzyılda, Civiglio'daki San Tommaso manastırından gelen Augustinci keşişler burayı inşa etti. 1379 ile 1384 arasında kutsanan bu yapı, şehirdeki tek Gotik-Sistersiyen örneğidir. Aynı zamanda tarikatların Como'da inşa ettiği üçüncü kutsal binaydı. Ondan önce San Francesco ile San Giovanni in Pedemonte gelmişti. Arsayı Pietro Pioppi'nin ailesi bağışladı ve Pioppi 1393'te buraya gömüldü.

Bu kilise uzun yıllar bitişiğindeki manastıra hizmet etti. Kompleksin içinde bir mezarlıkla iki avlu bulunuyordu. Manastır ise 1772'de Habsburg-Lorraine'li II. Joseph'in emriyle kaldırıldı. Komşu Sant'Antonino kilisesi 1773'te yıkılınca yapı bölgenin kilisesi oldu ve neoklasik üslupta yenilendi. 1960'lardaki restorasyon neoklasik değişiklikleri temizledi ve Gotik karakteri geri getirdi. Bu çalışma sırasında geç on dördüncü ve erken on beşinci yüzyıl freskleriyle özgün ahşap çatı makasları ortaya çıktı. Sarı taş görünümlü cephe 1995'te on altıncı yüzyıl sıva renkleriyle yeniden boyandı. Cephede üç kulecik, üç nefli planı ima eden polikrom pilasterler ve on beşinci yüzyıldan çiçek motifli taş bir portal sizi karşılar. Portalın üstünde on dokuzuncu yüzyıl ahşap bir gül pencere yükselir. Portaldan yukarıda, Andrea De Passeri'ye atfedilen geç on beşinci yüzyıl Madonna ve Çocuk freskinin kalıntıları görülür.

İçeride üç nef, her biri kaburgalı ve sivri kemerli olan düz apsislerde son bulur. Soldaki altı aile şapeli Rönesans ve Barok süslemeleri taşır. İkinci şapelde Morazzone'un 1612 tarihli Meryem'in Doğumu tablosu bulunur. Beşinci şapelde ise Daniele Crespi'ye atfedilen Aziz Yusuf'un Rüyası asılıdır. Eski yemekhanede, Aziz Augustinus'un on iki keşiş aziziyle sofrasını gösteren 1620 tarihli Son Akşam Yemeği freski yer alır. Giovanni Paolo Recchi'ye atfedilen bu fresk, 1876 depreminden sonra özgün yerinden taşınmıştır. Güney tarafta, on altıncı yüzyılda yenilenen iki manastır avlusunun kalıntıları durur. Dış avlunun yedi bölümü ayaktadır, oysa iç avludan yalnızca üç yan kalmıştır. Avlu duvarlarında De Passeri'nin elinden çıkan geç on dördüncü yüzyıl fresklerinin izleri hâlâ okunur. Bunlardan birinde Madonna, Aziz Hieronymus, İskenderiyeli Aziz Katerina ve bağışçı yanyana betimlenir, bebek İsa da küçük bir serçeyi avucunda tutar.