Forte San Procolo

Aan de noordkant van Verona, vlak bij de rechteroever van de Adige, ligt Forte San Procolo tussen de stadsmuren en de heuvels. Je ziet een negentiende-eeuws Oostenrijks fort met een asymmetrische zevenhoek, een hoge aarden wal en een vierkant kerngebouw. De droge gracht en buitenwal beschermden samen de volledige omtrek van de aarden wal.

Het fort werd in 1840 en 1841 gebouwd naar een ontwerp van Franz von Scholl, dat Johann von Hlavaty voltooide. Aan de voet van de San Massimo-heuvelrug lag een laagte die de kanonnen op Verona’s muren moeilijk konden bereiken. De artillerie op de zevenhoekige wal moest die dode hoek bestrijken, met open stellingen voor vuur in alle richtingen. Zo sloot de buitenpost aan op de cinta magistrale, de hoofdgordel van muren en bastions rond de stad. Onder Oostenrijks bestuur schoof Verona zijn verdediging daarmee voorbij de oude muren, binnen de strategie van het Quadrilatero.

Vier grote gekasematteerde traversen met eigen kruitmagazijnen doorsneden de binnenplaats en liepen door tot aan de wal. Een poterne voerde vanuit de gracht naar de binnenplaats, waar een ophaalbrug de doorgang naar het tweelaagse reduit gaf. Vier kaponnières konden vanuit de gracht de volledige lengte ervan met geweervuur bestrijken.