Marienkirche

Yukarı bak: kule kare bir kaideyle başlar, yukarıda sekizgen bir biçime döner ve tepesinde bayrak ile haç taşıyan altın bir melek durur. Bu figür çoğunlukla Başmelek Cebrail olarak yorumlanır. Marienkirche, Almanya'da Württemberg'in önemli gotik kiliseleri arasında yer alır ve şehir surlarının içinde yükselen ilk ibadet yapısıdır. Yapıyı on dördüncü yüzyılda şehrin kendi halkı yükseltti ve 1988'den beri ulusal bir kültür anıtı sayılıyor.

Reform'un izleri bugün de binanın içinde net biçimde görülür. Papaz Matthäus Alber 1521'den 1548'e kadar burada çalıştı ve Martin Luther'in düşüncelerini çevre bölgeye buradan yaydı. Korodaki dört heykel bunu gösterir: bir yanda Philipp Melanchthon ile Alber, karşısında Martin Luther ve belediye başkanı Joss Weiß durur. 1726'daki büyük şehir yangını kilisenin eski iç donanımını neredeyse tümüyle yok etti. Yangından yalnızca iki parça sağ çıktı: geç Gotik dönemden kalma Kutsal Kabir ile 1499 tarihli vaftiz kurnası. Kilise, 1893 ile 1901 arasında neogotik üslupta kapsamlı bir yenileme gördü.

En eski bölüm, koronun yanındaki sakristidir: taş tonozu onu yangından korumuş, duvarlarındaki sahneler İskenderiyeli Azize Katerina'nın öyküsünü anlatır. Onun işareti tekerlektir, efsaneye göre onu öldürmek için kurulan tekerlekleri bir melek kırmıştır. Zemindeki rozetin üstüne çık ve haçtaki iki meleğin arasından bak: ardında kırmızı cübbeli İsa görünür. Bu bakı hattını sanatçı Hans Gottfried von Stockhausen bilinçli olarak kurdu. Müzik ise ayrı bir güç katıyor: orgda 3.813 boru var, sıcaklık değişimleri bazı boruların tonunu değiştirebiliyor. Yeni ses renkleri 1988'de tarihi org kasasına yerleştirildi. Kule açıksa tırmanış çanların yanından geçip orgun arkasındaki gül pencereye ulaşır. Bütün bu katmanların üstünde tepedeki altın melek belirir: düşmüş, onarılmış ve yeniden zirvesine dönmüş bir figür.