Marienkirche

Wie de Marienkirche nadert, kijkt vanzelf omhoog naar de toren. Hij groeit uit een vierkante basis hogerop achthoekig, en de rijk versierde overgang maakt die wissel bijna theatraal. Op de top staat een gouden engel met vaan en kruis, meestal geïnterpreteerd als de aartsengel Gabriel. Binnen de stadsmuren was dit het eerste kerkgebouw, in de veertiende eeuw door de burgers zelf opgetrokken. Het geldt als een van de belangrijkste gotische sacrale bouwwerken van Württemberg.

Van 1521 tot 1548 werkte de hervormer Matthäus Alber hier en verspreidde Luthers ideeën in de omgeving. Vier beelden in het koor vertellen dat verhaal: Melanchthon en Alber aan de ene kant, Luther en burgemeester Joss Weiß tegenover hen. In 1726 verwoestte een grote stadsbrand de kerk, en vrijwel de gehele oude inrichting ging verloren. Twee stukken overleefden het vuur: het laatgotische Heilig Graf en de doopvont uit 1499. Tussen 1893 en 1901 restaureerde men het gebouw in neogotische stijl, en sinds 1988 geniet het bescherming als nationaal cultureel monument.

In het koor loont een tweede, nauwkeurige blik. Sta op de roos in de vloer en kijk door de twee engelen van het kruis van Hans Gottfried von Stockhausen. Achter ze verschijnt Jezus in een rood gewand, een zichtlijn die de kunstenaar bewust ontwierp voor de hemelvaart. De sacristie naast het koor is het oudste bewaarde deel, waarschijnlijk dankzij het stenen gewelf. Op de muren tonen scènes de heilige Catharina van Alexandrië, herkenbaar aan haar rad. Het orgel telt 3813 pijpen en kreeg in 1988 nieuwe registers in de historische kas. Temperatuurschommelingen verschuiven soms de toonhoogte van losse pijpen, een uitdaging voor de organist. Is de toren open, dan voert de klim langs de klokken naar het roosvenster en oude pijpen in de dakruimte. Zelfs vanaf de grond blijft één beeld hangen: de gouden engel, ooit gevallen, hersteld en weer op de top.