Spitalkirche St. Johannes der Täufer

Almanya'nın Passau şehrinde, üç nehrin kavuştuğu noktada, Spitalkirche St. Johannes der Täufer köklü bir hastane vakfına bağlı kilisedir. 1198'de Passau katedralinin rahip kurulu St. Johannis vakfını tesis etmiştir. Vakfın ilk prensip hamisi Avusturya Dükü VI. Leopold'dur. 29 Mart 1200 tarihli bağış senedi onun imzasını taşır: genç prensi yetiştiren adam, ileride Passau piskoposu olan II. Ulrich'tir. Kilisenin kendisi 1206 ile 1215 arasında, piskopos Manegold döneminde erken Gotik üslupla yükselmiştir. İlk şapelin neye benzediği fazla bilinmez: bugünkü görünüm 14. yüzyıl ortasından öncesine uzanmaz.

1278'de kent hastaneyi devralmıştır: aynı kurum bugün de bir huzurevi olarak yaşar. 1478'de kuzey tarafa bir şapel eklenmiş, güneybatı köşesindeki kule de olasılıkla 16. yüzyılın başında yenilenmiştir. 1662'deki büyük kent yangınından sonra kilise on yıllara yayılan bir Barok dönüşümü geçirmiştir. Sadıkların bağışları sayesinde içeride her biri ayrı üslupta on bir sunak dizilmiştir. 1839'da katedral bölümü bunların çoğunun kaldırılmasını buyurmuş, yalnız beş büyük sunak yerinde kalmıştır. 1860 ile 1864 arasında piskopos Heinrich von Hofstätter binayı yenilemiş, 21 Haziran 1864'te yeniden kutsamıştır. Eserleri bizzat seçen piskopos, Geç Gotik Frankonya heykellerini Münihli heykeltıraşların çağdaş işleriyle harmanlamıştır. Her parça gösterişli neogotik sunak mimarisine oturur: bu düzene "Piskopos Heinrich Gotiği" denir. Bu üslup 19. yüzyılın ulusal dini havasını yansıtır ve korunabilmiş az sayıdaki örnekten biri burasıdır.

İç mekânda bölgenin özgün Gotik parçaları, başka yörelerin ünlü Gotik şaheserlerinin kopyalarıyla yan yana durur. Alçı kalıplar, Tilmann Riemenschneider, Veit Stoss ve Adam Kraft gibi ustaların büyük eserlerini içeriye taşır. Kırmızı mermer mezar taşları öbür Passau kiliselerinden gelmiş ve iç mekânda sıralanmıştır. Hastane avlusuna açılan kapının üstünde, 1400 dolaylarına ait bir taş kabartma Acı Çeken İnsan'ı Meryem ile Yuhanna'nın arasında gösterir. Vaftizci Yahya'nın hayatı altı kabartmada anlatılır: öbür panolarda II. Heinrich, eşi Kunigunde ve aziz Sebaldus'un öyküleri işlenmiştir. Duvarları, 14. ile 16. yüzyıllardan kalma ve neredeyse yüzü bulan sayıda epitaf kaplar. Cephede simetri için iki kapı vardır: yalnız batıdaki gerçekten açılır, doğudaki tamamen süstür ve ardında boşluktan başka bir şey yoktur.