Spitalkirche St. Johannes der Täufer

Në Passau, qytetin gjerman ku bashkohen tre lumenj, ngrihet Spitalkirche St. Johannes der Täufer. Ajo lind nga kujdesi për të sëmurët dhe të moshuarit: kapitulli i katedrales themelon spitalin Shën Johannis që në 1198. Akti i dhurimit i 29 marsit 1200 nga duka Leopold VI i Austrisë dëshmon kushtimin ndaj Shën Gjon Pagëzorit. Ulrich II, peshkopi i ardhshëm i Passaut, e rrit dukën që në fëmijëri, mbrojtësin e parë princëror të spitalit. Ndërtimi i vetë kishës shtrihet nga 1206 deri në 1215, nën peshkopin Manegold, në stilin e gotikës së hershme.

Në 1278 qyteti e merr përsipër spitalin, që vazhdon si shtëpi për të moshuarit. Pas një zjarri të madh në 1662, format baroke e mbulojnë ndërtesën gjatë disa dekadash. Dhuratat e besimtarëve e pasurojnë brendën deri në njëmbëdhjetë altare, secili në një stil tjetër. Në 1839 kapitulli heq shumicën e pajisjeve baroke, por i lë në vend pesë altare të mëdha. Peshkopi Heinrich von Hofstätter e rinovon dhe e shenjtëron përsëri kishën midis 1860 dhe 1864. Ai zgjedh vetë veprat: skulpturat franke të gotikës së vonë përzihen me punimet e Fidelis Schönlaub dhe Joseph Knabl, skulptorë të Mynihut. Më pas ai i shton brendësisë kopje prej gipsi të kryeveprave gjermane të Riemenschneiderit, Veit Stossit dhe Adam Kraftit. Ky dekor ndonjëherë quhet „Gotika e Peshkopit Heinrich", një stil i shekullit XIX që ka mbijetuar në pak vende.

Mbi derën e oborrit të spitalit qëndron një reliev prej guri rreth vitit 1400: Njeriu i Dhimbjeve midis Marias dhe Gjonit. Gjashtë skena në gur ju rrëfejnë jetën e Pagëzorit, të perandorit Henri II me Kunigundën dhe të Shën Sebaldit. Muret mbajnë epitafe nga shekulli XIV deri në XVI, gati njëqind gjithsej. Fasada tregon dy dyer për simetri, por vetëm perëndimorja shërben: lindorja nuk çon askund.