St. Laurentius

St. Laurentius, Leipzig'de kökenleri 1397'ye uzanan ve altı yüzyılı aşan geçmiş taşıyan bir kilisedir. Yapının en eski bölümü, koro kulesinin alt katıdır. Buradaki yıldız kaburgalı tonoz 15. yüzyıldan kalır, sekizgen kule bölümü ve Barok kubbe ise 1689'da eklenmiştir. Ana nef, 19. yüzyılda kapsamlı yenilemeler geçirmiştir. 1890 düzenlemesi kiliseye güneyde sakristi, çokgen apsis ve ek pencere aksı kazandırmış, kürsü ile vaftiz kurnası da bu döneme ait olmuştur. Yaklaşık 1900'de iç mekân, büyük org için genişletilmiştir. Bu müdahale düz tavanı sığ beşik tonozla değiştirmiş ve batıya çokgen merdiven kuleleri eklemiştir.

İçerideki kanatlı sunak, 16. yüzyıl başında yapılmış oyma figürleriyle öne çıkar. Merkezde Rochus, Sebastian ve Antonius, kanatlarda ise Wolfgang, Laurentius, Meryem ve Elisabeth görülür. Koro vitraylarını Paula Jordan tasarlamış, kilise bunları 1949'da yerleştirmiştir. Kule çanları 1953'te dökülmüş ve Meryem, Katharina ile Susanna'ya adanmıştır. Jehmlich şirketinin 1897 yapımı orgu, 2002'de bütünüyle yenilenmiştir. 18. yüzyıla ait mezar taşları dış duvarlarda eski kilise avlusunun izlerini korur. Kilise, Leipzig'de Almanca ve Ukraynaca ayinlere ev sahipliği yapar. Ayrıca koroları, toplulukları ve sosyal girişimleri ağırlayan St. Laurentius, Aziz Meryem Magdalena Katolik cemaatine bağlıdır. Eski yetimhane, kiliseyle tek bir mimari bütün oluşturur.