Ermita de Zamarrilla

Në qytetin Málaga, midis lagjeve El Perchel dhe La Trinidad, qëndron Ermita de Zamarrilla, një tempull i vogël katolik. Kur ecën në atë zonë, e gjen pikërisht në kufirin midis të dyjave. Dy arkitektë, Felipe Pérez Conde dhe Felipe Pérez el menor, i dhanë asaj formën në shekullin e tetëmbëdhjetë.

Lutja e Ruzarit të Shenjtë i dha jetë këtij vendi, një traditë që mori peshë pas tërmetit shkatërrues të Lisbonës më 1755. Antonio Barranquero, një detar vendas, mblodhi dhurata që nisën ndërtimin më 1757. Hapësira e parë ishte një dhomë e vogël tetëkëndore. Fama që fitoi solli zgjerime në fund të shekullit të tetëmbëdhjetë dhe në fillim të shekullit të nëntëmbëdhjetë. Më 1792, gjatë ngritjes së një dhome të re, doli në dritë figura e një Virgjëre të dhimbshme. Ajo u bë që atë ditë imazhi titullar i kapelës. Zjarret e vitit 1931, që prekën kishat e vendit, i morën asaj shumë nga figurat e saj devocionale. Restaurimi erdhi më 1945: arkitekti Enrique Atencia Molina e riktheu në jetë dhe i shtoi një kambanore të vogël.

Legjenda tregon se banditi Zamarrilla gjeti strehim dikur brenda këtyre mureve. Aty ai pa një mrekulli të thjeshtë: një trëndafil që ndryshonte ngjyrë. Kjo histori ka kaluar në vepra arti dhe në letërsi. Sot kapela shërben si seli kanonike e vëllazërisë Hermandad de Zamarrilla.