Ermita de Zamarrilla

In Málaga, tussen de wijken El Perchel en La Trinidad, vind je de Ermita de Zamarrilla. Het is een kleine katholieke kapel uit de achttiende eeuw. De architecten Felipe Pérez Conde en Felipe Pérez 'el menor' ontwierpen het bouwwerk.

De kapel ontstond rond het rozenkransgebed, een devotie die vooral na de verwoestende aardbeving van Lissabon in 1755 betekenis kreeg. De plaatselijke matroos Antonio Barranquero zamelde donaties in voor de bouw, die in 1757 van start ging. Oorspronkelijk bestond het gebouw uit één achthoekige ruimte. Wegens de populariteit breidde men het gebouw eind achttiende en begin negentiende eeuw uit. In 1792 leverde de bouw van een nieuwe kamer een opvallende vondst op: een beeld van een droevige Maria. Die Maagd werd het hoofdbeeld van de kapel.

In 1931 liep het gebouw schade op bij de golf van kerkbranden, en veel devotiebeelden gingen verloren. Architect Enrique Atencia Molina restaureerde het in 1945 en voorzag het van een klokkengevel. Intussen fungeert de ermita als canonieke zetel van de Hermandad de Zamarrilla. En dan is er de legende van de bandiet Zamarrilla zelf. Hij vond ooit onderdak in de kapel en maakte daar een wonder mee. Zijn verhaal leeft voort in verschillende kunst- en literatuurvormen, steeds met dezelfde kern: een roos die van kleur verandert.