معبدا أبو سمبل

Tempujt e Abu Simbelit qëndrojnë në Egjipt, mes shkretëtirës dhe ujërave vezulluese të liqenit Naser. Në fasadë, katër figura kolosale të Ramsesit II ulen përballë lindjes dhe arrijnë gati njëzet metra lartësi. Skulpturat janë gdhendur drejtpërdrejt në shkëmbin ranor, ndërsa pranë këmbëve shfaqen Nefertari, nëna dhe fëmijët e faraonit. Madhështia e tyre lidhet me nderimin e Amun-Ra-së, Ra-Horakhtit dhe Ptahut, por edhe me pushtetin faraonik drejt Nubisë.

Brenda, ajri bëhet më i freskët dhe muret paraqesin beteja e oferta të gdhendura mbi tre mijë vjet më parë. Në shenjtërore ndodhen katër hyjni të ulura. Dy herë në vit, rrezet e diellit përshkojnë gjithë tempullin dhe ndriçojnë tre prej tyre. Ptahu mbetet në hije, një hollësi që lidh arkitekturën me njohuritë astronomike dhe ciklin diellor. Në vitet gjashtëdhjetë, rritja e ujërave të liqenit Naser kërcënoi ta përmbyste kompleksin, ndaj ai u pre në më shumë se një mijë blloqe dhe u rindërtua më lart. Sot, shkëmbi dhe fytyrat e qeta të mbretit krijojnë përshtypjen se mali i ka mbajtur gjithmonë ato.