Église Réformée

Église Réformée we Francji zachwyca skromną formą, za którą kryje się historia francuskojęzycznych protestantów. Jej fasada przypomina dom mieszkalny. Pod koniec XVIII wieku miasto wymagało, aby budynek nie wyglądał jak kościół, bez wieży, dzwonu i krzyża. Świątynia stoi cofnięta od ulicy. Francuskojęzyczni protestanci znajdowali tutaj schronienie po ucieczce przed prześladowaniami. Ich nabożeństwa długo odbywały się potajemnie. Jan Kalwin współtworzył tę wspólnotę, organizował nabożeństwa i wspierał śpiew psalmów po francusku. Wierni przez stulecia podróżowali także poza miasto. Wnętrze tworzy prostokątna sala z emporami wspartymi na kamiennych kolumnach. Nie ma tu witraży ani figur. Marmurowy stół komunijny sąsiaduje z neoklasycystyczną amboną Ketterera, zwieńczoną krzyżem i wersetem biblijnym. Ambona zachowuje prostą formę. Zrekonstruowane organy, wzorowane na instrumentach Turyngii, towarzyszą wspólnemu śpiewowi. Muzyka porządkuje przestrzeń sali. Église Réformée opowiada o drodze od ukrytej modlitwy do jawnej wspólnoty oraz o trwałości reformowanej tradycji.